Miracolo d’Amore
Featuring a lovestruck shepherd, the Three Graces, a host of nymphs and shepherds, the programme leads the audience through the forests of Arcadia. Cupid lets fly his arrows in madrigals by Claudio Monteverdi, a forsaken lover laments his broken heart in a deeply expressive lament by Sigismondo d’India, while the Three Graces delight in the confusions of human love. The great masters of the Italian madrigal—Luzzasco Luzzaschi, Domenico Mazzocchi, Claudio Monteverdi and Sigismondo d’India—set texts by some of the most celebrated poets of their age, including Giovanni Battista Guarini, Torquato Tasso and Giulio Strozzi. The result is a musical journey into the Arcadian world of the Italian early Baroque, where love is at once miracle, wound and promise.
Programma
- Prologo
Mazzocchi — Uscite a mille a mille
- ca 2:40
- CCATB
- Madrigali a cinque voci, e d’altri varii Concerti (Rome, 1638), no. 1.
Uscite a mille, a mille dal mio petto, o sospiri
Verlaat, met duizenden, met duizenden, mijn borst, o zuchten,
Ch’entro a musici giri raccor vi deve
vlecht je samen tot muzikale klanken
e poi spiegarvi al vento
en vertrouw je toe aan de wind,
L’adorata cagion del mio tormento
de aanbeden oorzaak van mijn kwelling.
E così risonar faravvi Amore
En zo zal Amor je doen weerklinken,
Ne le sue labra almen, se non nel core.
op zijn minst op haar lippen, zo niet in haar hart.
Text: Pier Francesco Paoli (1585–c. 1638)•Translation: BC/Tempera Mente
- Act I — In Venus’ Garden
Strozzi — Le tre grazie a venere
- ca 3:20
- CCC bc
- Op. 1/11·Il Primo Libro di Madrigali, op. 1 (Venice, 1644).
Bella madre d’Amore
Schone moeder van de Liefde,
anco non ti ramembra
herinner jij je dan nog steeds niet
che nuda avesti di bellezze il grido,
dat jij naakt al de roem van schoonheid had,
In sul Troiano lido
op het Trojaanse strand,
dal giudice Pastore?
naar het oordeel van de herder?
Onde se nuda piaci
Dus als jij zelfs naakt
In sin à gl’occhi de bifolchi idei
de ogen van de Idese herders pleziert,
vanarella che sei,
ijdel ding dat je bent,
perché vuoi tu con tanti adobbi e tanti
waarom wil jij, met zoveel, zoveel versieringen,
ricoprirti a gl’amanti?
jezelf weer bedekken voor je minnaars?
O vesti le tue Grazie e i nudi Amori
O kleed jouw Gratiën en de naakte Liefdesgoden,
o getta ancor tu fuori
of werp zelf anders ook
gl’arnesi I manti e i veli:
het harnas, de mantels en de sluiers af:
di quelle care membra
laat van die dierbare ledematen
nulla si celi.
niets verborgen zijn.
Tu ridi e non rispondi
Jij lacht en antwoordt niet,
Ah tu le copri si tu le nascondi
ach, jij bedekt ze, ja, jij verbergt ze,
Che sai ch’invoglia più che più s’apprezza
want je weet: hoe meer het wordt gewaardeerd, hoe meer het verleidt,
la negata bellezza.
schoonheid die ontzegd wordt
Text: Giulio Strozzi (1583 - 1660)•Translation: BC/Tempera Mente
Mazzocchi — Pian piano
- ca 5:00
- CCATB bc
- Madrigali a cinque voci, e d’altri varii Concerti (Rome, 1638), no. 8.
Pian piano, aure tranquille
Zachtjes, zachtjes, rustige briesjes,
non destate costei.
maak haar niet wakker.
Dormono i dolor miei;
Mijn smarten slapen;
deh, fermatevi! o venti:
ach, houd op, o winden:
dormono i miei tormenti.
mijn kwellingen slapen.
Ma destatela pur, che mai non posa
Maar maak haar toch maar wakker, want zij rust nooit,
beltà crudel che m’è nel petto ascosa.
de wrede schoonheid die in mijn borst verborgen ligt.
Text: Alessandro Adimari (1579–1659)•Translation: Tempera Mente
Luzzaschi — Non sà che sia dolore
- ca 2:30
- SSS bc
- Madrigali per cantare e sonare a uno e doi e tre Soprani (Rome, 1601), no. 11.
Non sà che sia dolore
Hij weet niet wat smart is,
Chi da la vita sua parte, e non more.
wie van zijn eigen leven scheidt en niet sterft.
Cari lumi leggiadri, amato volto,
Lieve, bevallige ogen, geliefd gelaat,
Ch’Amor mi diè si tardo e fier destino
aan wie Amor, die mij zo’n traag en wreed lot gaf,
Si tosto hoggi m’ha tolto;
mij vandaag zo snel ontnomen heeft;
Viver lungi da voi? Tanto vicino
Ver van u leven? Toch ben ik zo dicht
Son di mia vita al termine fatale
bij het fatale einde van mijn leven
Se vivo torno a voi, torno immortale
dat als ik levend tot u terugkeer, ik onsterfelijk terugkeer.
Text: Giovanni Battista Guarini (1538–1612)•Translation: Tempera Mente
- Act II — Struck by Cupid’s Arrow
Sances — Che sperasti o mio cor
- TB bc (transposed)
- Capricci poetici (Venice, 1649), no. 10.
Che sperasti o mio cor
Wat hoopte je, o mijn hart,
forse sempre goder d’amor gioire
misschien voor altijd te genieten van de vreugde der liefde,
Ah non si può goder senza languire.
Ach, men kan niet genieten zonder te kwijnen.
Se provasti la gioia
Als je vreugde proefde,
or prova pianti ognor
voel dan nu voor eeuwig geween,
sospiri e noia
zuchten en verdriet.
Che credeste occhi miei
Wat geloofde je, mijn ogen,
guardi sempre veder per voi pietosi
dat je altijd blikken zou zien die eeuwig medelijdend naar je toe gericht waren,
Ah che per crudeltà son più sdegnosi
ach, door wreedheid zijn ze slechts des te minachtender.
Se godeste i bei sguardi
Als je genoot van die mooie blikken,
or prova pianti ognor
voel dan nu voor eeuwig geween,
saette e dardi
pijlen en speren.
Non pensar dunque o cor
Denk dan niet, o hart,
a sì lieto gioir fuor di tormento
aan zo’n blijde vreugde vrij van kwelling,
che viver non si può sempre contento
want men kan niet altijd tevreden leven,
e se pur ben rimiri
en als je goed kijkt,
paghi per un piacer mille sospiri.
betaal je voor één genoegen duizend zuchten.
Text: Anonymous•Translation: Tempera Mente
D’India — Dispietata pietate
- ca 2:30
- CCATB bc
- Il Terzo Libro de Madrigali a 5 (1615), no. 1.
Dispietata pietate
Meedogenloos medelijden
fu la tua veramente, o Dafne, allora
was het jouwe waarlijk, o Dafne, toen
che ritenesti il dardo:
je de pijl inhield:
però che’l mio morire
want mijn sterven
più amaro sarà quanto più tardo.
zal des te bitterder zijn naarmate het later komt.
Ed or perché m’avvolgi
En waarom leid je mij nu rond
per sì diverse strade e per sì vari
langs zulke uiteenlopende wegen en zulke wisselende
ragionamenti invano? Di che temi?
overwegingen, tevergeefs? Waar ben je bang voor?
Temi ch’io non m’uccida?
Ben je bang dat ik mezelf zal doden?
Temi del mio bene.
Je vreest voor mijn eigen bestwil.
Deh, lasciami morire in tante pene.
Ach, laat mij sterven te midden van zoveel pijn.
Text: Torquato Tasso (1544-1595), Aminta•Translation: Tempera Mente
D’India — Dove potrò mai gire
- ca 5:00
- CC bc
- Le Musiche da cantar solo (Milan, 1609), no. 56.
Dove potrò mai gir tanto lontano
Waarheen zou ik ooit zo ver kunnen gaan
Ch’io non senta d’Amor l’acuto strale
dat ik Amors scherpe pijl niet zou voelen,
Dove mai fugirò che non sia invano
waarheen zou ik ooit kunnen vluchten zonder dat het tevergeefs zou zijn,
Innanzi a quel ch’ha sì veloci l’ale.
voor hem die zulke snelle vleugels heeft?
Dove n’andrò che quella bianca mano
Waarheen zal ik gaan, dat die blanke hand
E quei begl’occhi dond’Amor m’assale,
en die mooie ogen waarmee Amor mij aanvalt
Non mi sia sempr’inanzi in ogni loco
niet altijd voor mij zouden zijn, op elke plaats,
Si ch’arda più quant’ho più lung’il foco.
zodat het vuur des te feller brandt, hoe langer ik het draag?
Text: Unknown•Translation: Tempera Mente
D’India — Langue al vostro languir l’anima mia
- ca 4:00
- TB bc
- Le Musiche a due voci (Venice, 1615), no. 2.
Langue al vostro languir l’anima mia,
Mijn ziel kwijnt weg bij uw kwijnen,
e dico: “Ah, forse a sì cocente pena
en ik zeg: “Ach, misschien tot zo’n brandende pijn
sua ferità la mena.”
drijft haar wreedheid ze.”
O anima d’Amor troppo rubella,
O ziel, te zeer opstandig tegen Amor,
Quanto meglio vi fora
hoeveel beter zou het voor u zijn
provar quel caro ardor che vi fa bella
die lieve gloed te voelen die u mooi maakt
che quel che vi scolora?
dan die welke u doet verbleken?
Perché non piace alla mia sorte ch’io
Waarom behaagt het mijn lot niet dat ik
arda del vostro foco e voi del mio
brand van uw vuur, en u van het mijne?
Text: Giovanni Battista Guarini (1538–1612)•Translation: Tempera Mente
- Act III — Sweet Flames, Tender Kisses
Monteverdi — Cor mio mentre vi miro
- ca 2:10
- CCATB
- SV 77·Il quarto libro de Madrigali a cinque voci (Venice, 1603), no. 2.
Cor mio mentre vi miro
Mijn hart, als ik jou aanschouw,
visibilmente mi trasforma in voi
verandert mijzelf zichtbaar in jou;
e trasformato poi
en ik, zo veranderd, blaas
in un solo sospiro l’anima spiro.
mijn ziel in één enkele zucht uit.
O bellezza mortale
O sterfelijke schoonheid,
o bellezza vitale
o schoonheid vol leven,
poi che sì tosto un core
want een hart wordt zo snel
per te rinasce e per te nato more.
voor jou herboren en, eenmaal geboren, sterft voor jou.
Text: Battista Guarini (1538–1612)•Translation: BC/Tempera Mente
Strozzi — I baci
- ca 3:00
- CC bc
- Op. 2/23·Cantate, ariette, e duetti, op. 2 (Venice, 1651), no. 23.
Oh dolci, oh cari, oh desiati baci!
Oh sweet, oh dear, oh desirable kisses!
Unite l’alme vanno
United souls come
sul labro ad incontrarsi.
on these lips to meet,
Col bacio l’alme fanno
with a kiss these souls
nel cor gran colpi darsi.
are able to strike at the heart.
Vezzosette si accordano;
Charmingly they reconcile,
viperette si mordano.
spitefully they bite,
Ma sono i lor dolcissimi furori
but it is in their sweet battle
grand union dei cori.
that hearts are joined.
Oh dolci, oh cari, oh desiati baci!
Oh sweet, oh dear, oh desirable kisses!
Bacia, mia bocca, e taci!
Kiss my lips, kiss, and be silent.
Text: Anonymous•Translation: Rosemary Galton/CLPD
Cazzati — Mio bene voi m’affligete
- CB bc
- Duetti per camera, op. 66 (Bologna, 1677).
Mio bene, voi m’affligete,
Mijn lief, jij kwelt mij,
Mio bene, voi m’uccidete
mijn lief, jij doodt mij,
all’or, che miro, il vostro bel sembiante,
telkens als ik jouw schoon gelaat aanschouw,
allor che scorgo il vostro bel sembiante.
telkens als ik jouw schoon gelaat ontwaar.
Mia vita i vostri lumi,
Mijn leven, jouw ogen,
mia vita i vostri sguardi,
mijn leven, jouw blikken,
mi dan martire,
zij doen mij lijden,
ch’ogn’or mi fan morire.
die mij ieder uur doen sterven.
Oh Dio, vivi mio core
O God, leef, mijn hart,
Mio caro in te respiro
mijn lief, in jou adem ik,
mio ben per te sospiro.
mijn lief, voor jou zucht ik.
M’ami? M’ami? Sì sì.
Bemin je mij? Bemin je mij? Ja, ja.
Il vago tuo viso ucciso
Jouw lieflijk gelaat heeft mijn hart geveld
il cor mi rapì.
en mij ontroofd.
Mi voi? mi voi? Sì sì.
Wil je mij? Wil je mij? Ja, ja.
Di questa mia salma,
Van dit mijn lichaam
già l’alma,
is de ziel reeds
in te se’n fuggì.
naar jou gevlucht.
Oh soave martire,
O zoete kwelling,
ò felice gioire.
o blije vreugde.
Di ben’unito Amore in segni espressi
Mogen onze omhelzingen, tekens van innig verenigde liefde,
sian catene de l’alme i nostri amplessi.
de ketenen van onze zielen zijn.
Text: Anoniem•Translation: Tempera Mente
- Act IV — Labyrinth of Hearts
Monteverdi — Ch’io t’ami, e t’ami più de la mia vita
- ca 9:00
- CCATB
- SV 98·Il quinto libro de Madrigali a cinque voce (Venice, 1605), no. 9.
Ch’io t’ami, e t’ami più de la mia vita,
Dat ik van je hou, en meer van je hou dan van mijn eigen leven,
se tu nol sai, crudele,
als je dat niet weet, wrede,
chiedilo a queste selve,
vraag het aan deze wouden zelf;
che tel diranno, e tel diran con esse
zij zullen het je vertellen, en samen met hen
le fere loro e i duri sterpi e i sassi
hun wilde dieren, de harde doornstruiken en de stenen
di questi alpestri monti,
van deze ruige bergen,
ch’io ho sì spesse volte
die ik zo vaak
intenerito al suon de’ miei lamenti.
vertederd heb met de klank van mijn klaagzangen.
Deh bella e cara e sì soave, un tempo
Ach, schone, dierbare, en ooit zo lieflijke
cagion del viver mio mentre al ciel piacque,
oorzaak van mijn leven zelf, zolang de hemel het wilde,
volgi una volta, volgi
wend je nog eenmaal tot mij, ach wend
quelle stelle amorose,
die liefdevol stralende sterren,
come le vidi mai, così tranquille
zo kalm als ik ze ooit heb gezien,
e piene di pietà, prima ch’i’moia,
en vol tederheid, voordat ik sterf;
che ‘l morir mi sia dolce.
zodat het sterven zelf mij zoet moge smaken.
E dritto è ben che se mi furo un tempo
En het is maar recht dat, als zij mij ooit
dolci segni di vita, or sien di morte.
lieve tekenen van leven waren, zij nu tekenen van de dood zijn,
Quei begli occhi amorosi,
die mooie, liefdevolle ogen;
e quel soave sguardo,
en die zachte blik
che mi scorse ad amare,
die mij eerst tot liefde bracht,
mi scorga anco a morire;
laat die mij nu ook tot de dood leiden;
e chi fu l’alba mia,
en laat zij die ooit mijn dageraad was
del mio cadente dì l’espero or sia.
nu de avondster worden van mijn tanende dag.
Ma tu, più che mai dura,
Maar jij, onbuigzamer dan ooit,
favilla di pietà non senti ancora.
voelt nog altijd geen sprankje medelijden;
Anzi t’inaspri più quanto più prego.
sterker nog, je verhardt je alleen maar meer, naarmate ik meer smeek.
Così senza parlar dunque m’ascolti?
Is dit dan hoe je naar me luistert, zonder een woord te zeggen?
A chi parlo, infelice, a un muto sasso?
Tot wie spreek ik, ellendeling die ik ben? Tot een stomme steen?
S’altro non mi vuoi dir, dimmi almen mori,
Als je me verder niets wilt zeggen, zeg dan ten minste dit: “Sterf!”
e morir mi vedrai.
En je zult me zien sterven.
Questa è ben, empio amor, miseria estrema,
Dit is, meedogenloze Liefde, de uiterste ellende:
che sì rigida ninfa
dat zo’n onbuigzame nimf
non mi risponda, e l’armi
mij niet zal antwoorden, en dat het wapen
d’una sola sdegnosa e cruda voce
van één enkel minachtend, wreed woord
sdegni di proferire al mio morir.
zij zich niet eens verwaardigt uit te spreken terwijl ik sterf.
Text: Battista Guarini (1538–1612), Il Pastor Fido (1592), Act 3, scene 3•Translation: Tempera Mente
Sances — Dialogo a due. Pastore e Ninfa
- ca 6:00
- CT bc
- Capricci poetici (Venice, 1649), no. 11.
Pastore: Ninfa, ninfa!
Nimf, nimf!
Ninfa: E che vuoi da me?
En wat wil je van mij?
Pastore: Non m’ami?
Hou je niet van mij?
Ninfa: Nò, nò, nò.
Nee, nee, nee.
Pastore: Dì il ver, non m’ami?
Zeg de waarheid, hou je niet van mij?
Ninfa: Il dissi pur testè: nò, nò, nò, ch’io non t’amo, nò.
Ik zei het net nog: nee, nee, nee, dat ik niet van je hou, nee.
Pastore: Ah rigida! E perché…
Ach, harteloze! En waarom…
Ninfa: Tù sei troppo importuno, perché non vuò?
Jij bent te opdringerig; waarom wil je niet?
Pastore: Io moro.
Ik sterf.
Ninfa: Mori pur.
Sterf dan maar.
Pastore: Sì ch’io moro. M’ucciderei, s’havessi l’arco.
Ja, ik sterf. Ik zou mijzelf doden, had ik de boog.
Ninfa: Hor te prendi il mio stral.
Neem dan nu mijn pijl.
Pastore: Damel, damel, o cruda.
Geef hem mij, geef hem mij, o wrede.
Ninfa: Ferma, ferma. Oimè, che fai?
Hou op, hou op! Ach, wat doe je?
Pastore: Quel ch’à te piace, io fò.
Wat jou behaagt, doe ik.
Ninfa: Nò, nò, nò, damm’il tuo stral.
Nee, nee, nee, geef mij jouw pijl.
Pastore: Nò, nò, vuò morir.
Nee, nee, ik wil sterven.
Ninfa: Non più, damm’il mio stral, che la mia man t’ucciderà.
Niet meer; geef mij mijn pijl, want mijn hand zal je doden.
Pastore: Sì, sì, sì, morrò più lieto. Uccidi tù.
Ja, ja, ja, ik zal des te liever sterven. Dood jij mij.
Ninfa: Nuda il petto.
Ontbloot je borst.
Pastore: Ecco il nudo.
Hier is hij, ontbloot.
Ninfa: Ah, che pur m’ha vinta la tua gran fede.
Ach, toch heeft jouw grote trouw mij overwonnen.
Ninfa e Pastore: Andianne sù, à cor frutti di gioia e di pietà.
Kom, laat ons nu gaan, met heel ons hart, naar de vruchten van vreugde en genade.
Translation: Tempera Mente
- Act V — Arcadia
Luzzaschi — T’amo mia vita
- ca 3:30
- SSS bc
- Madrigali per cantare e sonare a uno e doi e tre Soprani (Rome, 1601), no. 10.
T’amo, mia vita la mia cara vita
‘Ik hou van je, mijn leven,’ mijn dierbare leven
Dolcemente mi dice, e’n questa sola
zegt mij zoetjes, en in dit ene
sí soave parola
zo zoete woord
par che trasformi lietamente il core,
lijkt het mijn hart vol vreugde te veranderen,
per farmene signore.
om mij er meester van te maken.
O voce di dolcezza, e di diletto!
O stem van zoetheid en verrukking!
Prendila tosto, Amore;
Neem haar snel, Liefde;
stampala nel mio petto.
druk haar in mijn borst.
Spiri solo per lei l’anima mia;
Moge mijn ziel alleen voor haar ademen;
T’amo, mia vita, la mia vita sia.
‘Ik hou van je, mijn leven’: laat dat mijn leven zijn.
Text: Giovanni Battista Guarini (1538–1612), Rime, 1649, No. 66•Translation: Tempera Mente
Monteverdi — Luci serene e chiare
- ca 3:50
- CCATB
- SV 81·Il quarto libro de Madrigali a cinque voci (Venice, 1603), no. 7.
Luci serene e chiare,
Serene en heldere ogen,
voi m’incendete, voi, ma provi il core
jullie zetten me in vuur en vlam, maar het hart voelt
nell’incendio diletto, non dolore.
in het vuur genot, geen pijn.
Dolci parole e care,
Lieve en dierbare woorden,
voi mi ferite, voi, ma prova il petto
jullie verwonden mij, maar de borst voelt
non dolor nella piaga, ma diletto.
in de wond geen pijn, maar genot.
O miracol d’amore!
O wonder van de Liefde!
Alma ch’è tutta foco e tutta sangue
Een ziel die door en door vuur en bloed is,
si strugge e non si duol, more e non langue.
smelt maar rouwt niet, sterft maar kwijnt niet weg.
Text: Ridolfo Arlotti•Translation: BC/Tempera Mente
Musici
- Janneke Stoute soprano
- Iris Bouman mezzo
- Anna Bachleitner alto
- Carlos Negrín tenor
- Bas Cornelissen bass
- Riccardo Casamichiela continuo
Componisten
- Domenico Mazzocchi 1592–1665
- Barbara Strozzi 1619–1677
- Luzzasco Luzzaschi c.1545–1607
- Giovanni Felice Sances c.1600–1679
- Sigismondo D’India c.1582–1629
- Claudio Monteverdi 1567–1643
- Maurizio Cazzati 1616–1678